Buty robocze – co ile je wymieniać? Praktyczne wskazówki i normy

Udostępnij:

Jako pracodawczyni wiem, że obuwie robocze nie jest dodatkiem ani nagrodą, lecz wyposażeniem chroniącym zdrowie pracownika. Zgodnie z art. 237⁷ Kodeksu pracy zapewniam je nieodpłatnie, gdy prywatne buty mogłyby się zniszczyć lub znacznie zabrudzić albo wymagają tego względy technologiczne, sanitarne czy BHP. Dobieram obuwie do oceny ryzyka i specyfiki stanowiska: inne zabezpieczenia sprawdzą się w biurze z magazynem, a inne na budowie, w warsztacie czy w mokrym środowisku.

Przepisy nie wyznaczają jednej, sztywnej daty wymiany, na przykład co 12 miesięcy. Dlatego ustalam zasady przydziału w tabeli norm, konsultuję je z pracownikami lub ich przedstawicielami i uwzględniam rodzaj pracy, warunki, intensywność użytkowania oraz trwałość butów. Orientacyjnie lekkie użytkowanie może oznaczać 12–18 miesięcy, praca w warsztacie 9–12 miesięcy, a praca na budowie lub w mokrym środowisku — często 6–9 miesięcy. Jeśli buty wcześniej tracą właściwości ochronne, wymieniam je od razu.

Spis treści

Uszkodzone buty? Wymiana od razu, gdy przestają chronić

Wymianę zlecam między innymi wtedy, gdy podeszwa pęka lub się rozkleja, podnosek ulega uszkodzeniu, bieżnik się ściera albo buty tracą właściwości antypoślizgowe czy antyelektrostatyczne. Skoro o tym mówimy, Sprawdź, gdzie wyrzucać buty ♻️. Reaguję również na nieszczelność, przez którą do środka dostaje się woda lub chemikalia. Przy wyborze sprawdzam klasę ochrony: obuwie bezpieczne S ma podnosek wytrzymujący uderzenie o energii 200 J, ochronne P — 100 J, a zawodowe O nie ma podnoska. Z kolei oznaczenia CI (izolacja od zimna) i HI (izolacja od ciepła) ułatwiają dopasowanie butów do warunków pracy.

Regularna kontrola obuwia roboczego pomaga szybko wykryć uszkodzenia. Sprawne buty to ważny element ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracownika.

Pracownik może zgłosić zużycie obuwia, a ja powinnam szybko ocenić jego stan i zapewnić nową parę, jeśli dotychczasowa nie chroni prawidłowo — bez względu na to, czy minęły 2 tygodnie, czy 10 miesięcy. Jak interesują cię takie tematy to sprawdź, jaki rozmiar butów wybrać dla roczniaka. W określonych przypadkach dopuszczam własne buty, ale tylko za zgodą pracodawcy i pod warunkiem, że spełniają wymagania BHP. Wtedy pracownikowi przysługuje ekwiwalent uwzględniający aktualne ceny zakupu. Nie można jednak stosować tego rozwiązania na niektórych stanowiskach, między innymi przy bezpośredniej obsłudze maszyn lub ryzyku skażenia. Ponadto obuwie pozostaje własnością pracodawcy i co do zasady pracownik zwraca je po zakończeniu zatrudnienia.

Buty robocze – kiedy sprawdzać ich stan i wymieniać

Poniżej znajdziesz praktyczne zasady oceny zużycia butów roboczych, informacje o obowiązkach pracodawcy oraz wskazówki dotyczące doboru i użytkowania obuwia. Przepisy nie wyznaczają jednego terminu wymiany, dlatego najważniejsze jest, by buty nadal zapewniały wymaganą ochronę.

Nie kieruj się wyłącznie kalendarzem. Kodeks pracy nie nakazuje wymieniać butów, na przykład co rok. Pracodawca ustala okres ich użytkowania, biorąc pod uwagę stanowisko, ocenę ryzyka, warunki i intensywność pracy oraz trwałość obuwia. Powinien ująć zasady w zakładowej tabeli norm przydziału lub regulaminie.
Wymień obuwie, gdy traci właściwości ochronne. Zgłoś przełożonemu pękniętą podeszwę, rozklejenie, uszkodzony podnosek, starty bieżnik, utratę przyczepności lub uszkodzenia, przez które do wnętrza mogą dostać się woda czy chemikalia. Nie czekaj do końca okresu wskazanego w regulaminie — decyduje faktyczny stan butów.
Dostosuj częstotliwość kontroli do warunków pracy. Wilgoć, błoto, kontakt z chemikaliami, wysoka temperatura i intensywne użytkowanie przyspieszają zużycie. Dlatego lekkie prace mogą pozwalać na dłuższe użytkowanie obuwia niż praca na budowie, w warsztacie, przy produkcji lub w mokrym środowisku. Podawane w firmach okresy, na przykład od kilku miesięcy do roku lub dłużej, mają charakter orientacyjny — przepisy nie ustanawiają uniwersalnego terminu.
Upewnij się, że obuwie pasuje do zagrożeń. Dobierz rodzaj i klasę butów do stanowiska oraz wymagań BHP, a następnie sprawdź oznaczenia i instrukcje producenta. Obuwie bezpieczne (S) ma podnosek chroniący przed uderzeniem energią 200 J, ochronne (P) — 100 J, a zawodowe (O) nie ma podnoska. Zależnie od rodzaju pracy mogą być potrzebne także właściwości antypoślizgowe, antyelektrostatyczne lub elektroizolacyjne, odporność na wodę albo izolacja od zimna. Weź pod uwagę również sezon i temperaturę w miejscu pracy.
Korzystaj z obuwia przydzielonego przez pracodawcę. Jeśli wymagają tego warunki pracy, pracodawca musi nieodpłatnie zapewnić odpowiednie buty i wymienić je, gdy przestaną spełniać swoją funkcję. Możesz używać własnego obuwia tylko za zgodą pracodawcy, jeśli dopuścił je na danym stanowisku i spełnia ono wymagania BHP. Wówczas przysługuje Ci ekwiwalent ustalony zgodnie z zasadami firmy, odrębny od ekwiwalentu za pranie odzieży.
Dbaj o buty i zgłaszaj uszkodzenia. Czyść i konserwuj je zgodnie z zaleceniami producenta, a po pracy przechowuj w suchym, czystym miejscu. Regularnie kontroluj podeszwę, szwy, zapięcia i elementy ochronne. Przepocenie samo w sobie nie zawsze oznacza utratę ochrony, jednak zgłoś do oceny obuwie tak brudne lub uszkodzone, że nie można go używać higienicznie i bezpiecznie.

Zobacz także: Jakie buty w góry zimą wybrać, by cieszyć się komfortem i bezpieczeństwem?

Obszar	Sytuacja lub kryterium	Liczby i szczegóły	Praktyczna zasada
Ocena zużycia i moment wymiany	Sztywny termin wymiany	Przepisy nie ustanawiają ogólnopolskiego terminu typu 6, 12 ani 24 miesiące.	O wymianie decyduje stan obuwia i zachowanie wymaganych właściwości ochronnych, a nie sam upływ czasu.
	Orientacyjne okresy spotykane w praktyce	Praca lekka lub suchy magazyn: ok. 12–18 miesięcy; produkcja lekka lub warsztat: ok. 9–12 miesięcy; budowa, teren, mokre środowisko: ok. 6–9 miesięcy.	To przykłady do planowania, nie ustawowe gwarancje użytkowania ani zamiennik oceny ryzyka.
	Intensywna eksploatacja	Praktyczne szacunki obejmują ok. 1 parę na 12–18 miesięcy w lekkich warunkach, ok. 1 parę rocznie w produkcji oraz ok. 2–3 pary rocznie przy częstej pracy w wilgoci lub trudnym terenie.	Zużycie może się znacznie różnić zależnie od stanowiska, czasu noszenia, podłoża, konserwacji i jakości obuwia.
	Pęknięcia, rozklejenie lub uszkodzenie cholewki	Pęknięta podeszwa, rozklejenie, rozdarcie, odsłonięta warstwa ochronna albo możliwość wnikania wody lub substancji.	Wycofać z użytkowania i zgłosić do wymiany; nie czekać na koniec okresu przyjętego w firmie.
	Podeszwa i bieżnik	Starcie bieżnika, odspojenie podeszwy, widoczne pęknięcia lub utrata przyczepności.	Ocenić ryzyko poślizgu i przebicia; jeżeli obuwie nie zapewnia wymaganej ochrony, wymienić je.
	Podnosek i elementy ochronne	Wgniecenie, pęknięcie, przemieszczenie lub odsłonięcie podnoska; uszkodzenie wkładki antyprzebiciowej.	Nie naprawiać samodzielnie elementów ochronnych, jeśli naprawa nie jest dopuszczona przez producenta.
	Kontrola stanu	Sprawdzać przed użyciem oraz okresowo w trakcie pracy; częstotliwość kontroli dobrać do zagrożeń i intensywności eksploatacji.	Pracownik zgłasza uszkodzenie lub zużycie, a pracodawca zapewnia ocenę i wymianę obuwia, które utraciło właściwości.
Normy, klasy i zagrożenia	Obuwie bezpieczne – S	Podnosek chroniący przed uderzeniem o energii 200 J i ściskaniem do 15 kN; wymagania opisuje PN-EN ISO 20345.	Dobierać m.in. do ryzyka spadających przedmiotów i urazów palców.
	Obuwie ochronne – P	Podnosek chroniący przed uderzeniem o energii 100 J; wymagania opisuje PN-EN ISO 20346.	Upewnić się, że niższy poziom ochrony odpowiada ocenie ryzyka stanowiska.
	Obuwie zawodowe – O	Bez podnoska ochronnego; wymagania opisuje PN-EN ISO 20347.	Stosować wyłącznie tam, gdzie ocena ryzyka nie wymaga ochrony palców podnoskiem.
	Podstawowe oznaczenia kategorii	Dla obuwia bezpiecznego spotyka się oznaczenia SB, S1–S7; dla ochronnego PB, P1–P5; dla zawodowego OB, O1–O6.	Właściwości poszczególnych kategorii i oznaczeń dodatkowych należy sprawdzać w aktualnej normie oraz deklaracji producenta.
	Poślizg	Oznaczenie SR dotyczy dodatkowego badania odporności na poślizg; w starszych oznaczeniach spotyka się SRC.	Dobierać podeszwę do rodzaju podłoża, np. mokrego, zatłuszczonego, gładkiego lub nierównego; sam symbol nie zastępuje oceny warunków.
	Przebicie, wilgoć i woda	Oznaczenia zależą od konstrukcji oraz normy; przykładowo wkładka antyprzebiciowa chroni przed ostrymi elementami, a właściwości wodoodporne ograniczają przenikanie wody.	Przy gwoździach, ostrych odpadach lub pracy mokrej wybrać kategorię i dodatki wskazane przez ocenę ryzyka.
	Oznaczenia dodatkowe	A – właściwości antystatyczne; C – przewodzące; I – elektroizolacyjne; CI – izolacja od zimna; HI – izolacja od ciepła; CR – odporność cholewki na przecięcie.	Oznaczenia nie są zamienne: dobrać je do konkretnego zagrożenia i sprawdzić ograniczenia podane przez producenta.
	Dobór do stanowiska	Uwzględnić co najmniej: uderzenia i ściskanie, przebicie, poślizg, wodę, oleje, temperaturę, elektryczność, substancje chemiczne oraz wymagania sanitarne.	Pracodawca dobiera obuwie na podstawie oceny ryzyka zawodowego; nie należy wybierać klasy wyłącznie według ceny lub nazwy stanowiska.
Ekwiwalent i zasady przyznawania	Obowiązek zapewnienia obuwia	Art. 237⁷ Kodeksu pracy: obuwie robocze zapewnia się nieodpłatnie, gdy własne mogłoby ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu albo wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub BHP.	Pracodawca odpowiada za właściwy dobór, przydział i wymianę obuwia.
	Okresy użytkowania w zakładzie	Art. 237⁸ Kodeksu pracy: rodzaje obuwia i przewidywane okresy użytkowania określa pracodawca, po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami.	Ustalenia ujmuje się w tabeli norm przydziału; przewidywany okres nie pozwala używać butów, które wcześniej utraciły właściwości.
	Własne obuwie pracownika	Możliwe tylko na stanowiskach wskazanych przez pracodawcę, za zgodą pracownika i pod warunkiem spełnienia wymagań BHP.	Nie dopuszczać własnego obuwia, gdy przepisy wykluczają taką możliwość, m.in. przy bezpośredniej obsłudze maszyn lub pracy powodującej intensywne zabrudzenie albo skażenie.
	Wysokość ekwiwalentu za własne obuwie	Powinna uwzględniać aktualne ceny zakupu obuwia wymaganego na danym stanowisku; jednolitej kwoty ani ustawowego cennika nie określono.	Ustalić przejrzysty sposób kalkulacji, np. na podstawie aktualnych ofert lub cen rynkowych, i udokumentować zasady w zakładzie.
	Częstotliwość wypłaty ekwiwalentu	Przepisy nie wskazują jednego terminu ani liczby wypłat w roku.	Termin i tryb ustalić w regulacjach zakładowych lub uzgodnieniach z pracownikami; kwota powinna odpowiadać kosztom przewidzianego obuwia.
	Ekwiwalent a dopłata do droższego modelu	Jeśli pracownik wybiera obuwie droższe niż kwota przyjęta jako ekwiwalent, zasady pokrycia różnicy powinny być ustalone przed zakupem.	Ekwiwalent nie zwalnia pracodawcy z obowiązku zapewnienia obuwia spełniającego wymagania BHP.
	Utrata lub zniszczenie z winy pracownika	Może powstać obowiązek zwrotu kwoty odpowiadającej niezamortyzowanej części wyposażenia, zgodnie z zasadami prawa pracy.	Ustalić okoliczności i stopień winy; zwykłe zużycie wynikające z prawidłowej pracy nie jest tym samym co zawinione zniszczenie.

Zobacz także: Odkryj modne buty na jesień 2025, które podkreślą twój styl

Jak ocenić zużycie butów i ustalić moment ich wymiany

Oceniając zużycie butów, patrzę nie tylko na to, jak długo je noszę, lecz przede wszystkim na ich ochronę i wygodę. Najpierw oglądam podeszwę: starty, płytki bieżnik zmniejsza przyczepność, a pęknięcia, rozklejenie lub dziury mogą przepuszczać wodę i brud. Sprawdzam też, czy pięta nie jest przekrzywiona, cholewka nie pęka, a szwy i zapięcia stabilnie trzymają stopę. W butach roboczych kontroluję ponadto podnosek, wkładkę antyprzebiciową i oznaczenia ochronne, ponieważ uszkodzony element może pozbawić obuwie jego funkcji. Podobne zagadnienia opisaliśmy w tym wpisie.

Na tempo zużycia wpływają sposób chodzenia, rodzaj nawierzchni, wilgoć, temperatura i częstotliwość noszenia. Dlatego buty używane codziennie na betonie lub w błocie zużyją się szybciej niż para zakładana okazjonalnie. Orientacyjnie obuwie wytrzymuje około 6–12 miesięcy w wymagających warunkach, a w suchym magazynie nawet 12–18 miesięcy. Nie jest to jednak sztywny termin: jeśli po spacerze czuję ból, stopa ślizga mi się wewnątrz albo podeszwa wyraźnie traci przyczepność, wymieniam buty bez czekania na konkretną datę.

Pęknięta podeszwa? Nie ryzykuj zdrowia w zużytych butach

W obuwiu roboczym najważniejsze jest bezpieczeństwo, a nie kalendarz. Dlatego od razu zgłaszam potrzebę wymiany, gdy pęknie podeszwa, odsłoni się podnosek, wkładka zostanie przebita, buty się rozkleją lub stracą właściwości antypoślizgowe. Przepisy nie określają jednego okresu użytkowania dla każdej pary. Pracodawca ustala zasady przydziału, uwzględniając stanowisko i warunki pracy, ale powinien wymienić buty, gdy przestają chronić. Warto więc oglądać obie sztuki regularnie, na przykład raz w tygodniu, i nie lekceważyć nawet drobnych pęknięć.

Aby przedłużyć trwałość butów, czyszczę je zgodnie z zaleceniami producenta, suszę z dala od grzejnika i — jeśli mogę — zmieniam obuwie, zamiast stale nosić tę samą parę. Samo przepocenie wnętrza nie musi oznaczać utraty ochrony, jednak trwały zapach, wilgoć lub uszkodzona wyściółka mogą pogorszyć komfort i higienę. Podobnie oceniam buty prywatne: gdy podeszwa ściera się nierówno, materiał pęka albo stopa traci stabilne podparcie, wymieniam obuwie, zanim dyskomfort doprowadzi do kontuzji.

Wskazówka: porównuj obie pary butów podczas cotygodniowej kontroli — nierównomierne zużycie podeszew może ujawnić problem ze stabilnością, nawet jeśli z zewnątrz obuwie wygląda na sprawne.

Normy obuwia roboczego a zagrożenia na stanowisku pracy

Lista przedstawia najważniejsze zasady doboru, użytkowania i wymiany obuwia roboczego, uwzględniające zagrożenia na stanowisku pracy.

Rozpoznaj zagrożenia na stanowisku. Dobieraj buty na podstawie oceny ryzyka zawodowego i warunków pracy. Uwzględnij możliwość uderzenia lub przebicia stopy, poślizgnięcia, kontaktu z wodą, chemikaliami, skrajnymi temperaturami czy zabrudzeniami. Wymagania mechanika, elektryka, magazyniera i pracownika budowy mogą się różnić.
Dopasuj obuwie do wymaganej klasy ochrony. Obuwie bezpieczne klasy S ma podnosek chroniący przed uderzeniem o energii 200 J, ochronne klasy P – przed uderzeniem o energii 100 J, a zawodowe klasy O nie ma podnoska. Kategorie S1–S5, P1–P5 i O1–O5 wskazują dodatkowe właściwości. Sprawdź oznaczenia oraz zgodność obuwia z właściwymi normami, m.in. PN-EN ISO 20345, 20346 lub 20347.
Uwzględnij dodatkowe właściwości ochronne. Zależnie od zagrożeń wybierz obuwie o właściwościach antypoślizgowych, antystatycznych lub elektroizolacyjnych, odporne na przecięcie albo izolujące od zimna czy ciepła. Przykładowo model klasy S5 może łączyć podnosek z podeszwą odporną na przebicie, wodoodpornością i odpornością na określone substancje. Dobieraj parametry do rzeczywistych warunków, a nie tylko do nazwy stanowiska.
Dobierz konstrukcję i sezonowość. Wybierz spośród sandałów, półbutów, trzewików i butów z wysoką cholewką. W chłodne miesiące lub do pracy w niskiej temperaturze przydadzą się modele ocieplane, natomiast w cieplejszych warunkach — lżejsze. Zwróć też uwagę na wagę, dopasowanie i komfort, ponieważ często nosi się obuwie przez wiele godzin.
Ustal zasady przydziału i użytkowania. Pracodawca zapewnia obuwie nieodpłatnie, jeśli prywatne mogłoby się zniszczyć lub znacznie zabrudzić albo wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub BHP. W zakładowych tabelach norm przydziału określ rodzaje butów i przewidywane okresy użytkowania, uwzględniając stanowiska oraz warunki pracy.
Wymieniaj buty zależnie od ich stanu, nie tylko od kalendarza. Przepisy nie ustalają jednego terminu wymiany dla wszystkich pracowników. Zastąp obuwie, gdy traci właściwości ochronne lub higieniczne, np. pęka podeszwa, uszkadza się podnosek, but się rozkleja, bieżnik się zużywa albo obuwie przestaje chronić przed wodą czy poślizgiem. Zgłoś pracodawcy wcześniejsze zużycie — nie czekaj do końca okresu wskazanego w regulaminie. W praktyce obuwie może służyć około 6–12 miesięcy, zależnie od intensywności pracy i środowiska.
Dbaj o konserwację i higienę. Czyść buty i przechowuj je w czystym, suchym miejscu. Stosuj środki pielęgnacyjne odpowiednie do materiału i zaleceń producenta. Konserwacja może wydłużyć użytkowanie, ale nie przywróci ochrony uszkodzonemu lub zużytemu obuwiu. Samo przepocenie wnętrza nie zawsze oznacza konieczność wymiany, dlatego kontroluj również higienę, dopasowanie i możliwość bezpiecznego użytkowania.
Używaj własnego obuwia tylko na ustalonych zasadach. Możesz nosić własne buty robocze, jeśli pracodawca wyrazi zgodę, obuwie spełnia wymagania stanowiska i nie narusza zasad BHP. Przepisy wykluczają taką możliwość m.in. przy bezpośredniej obsłudze maszyn lub ryzyku skażenia. Jeśli własne obuwie jest dozwolone, pracownikowi przysługuje ekwiwalent uwzględniający koszty zakupu.

Zobacz także: Jakie buty będą modne wiosną 2026 — 7 modeli, które warto mieć

Ekwiwalent za własne buty robocze i zasady jego przyznawania

Lista wyjaśnia, jak ustalić ekwiwalent za własne buty robocze, kiedy można ich używać oraz jak postępować przy zakupie i zużyciu obuwia.

Sprawdź, czy możesz używać własnego obuwia na danym stanowisku. Pracodawca wskazuje stanowiska, na których dopuszcza prywatne buty robocze. Obuwie musi chronić przed zagrożeniami i spełniać wymagania BHP, a Ty musisz wyrazić zgodę na takie rozwiązanie. Nie możesz zastąpić nim obuwia zapewnianego przez pracodawcę, jeśli wymagają tego szczególne warunki pracy lub przepisy BHP.
Przed zakupem uzgodnij wybór obuwia z pracodawcą. Ustal wymagane parametry ochronne, takie jak rodzaj podnoska oraz odporność na poślizg, wilgoć, przebicie czy określone substancje. W razie potrzeby sprawdź wymaganą kategorię obuwia i normę, np. PN-EN ISO 20345. Nie zakładaj, że pracodawca zaakceptuje każdy prywatnie kupiony model.
Ustal wysokość ekwiwalentu i termin wypłaty. Pracodawca określa kwotę w regulacjach zakładowych, uwzględniając aktualne ceny obuwia odpowiedniego do stanowiska. Ponieważ przepisy nie ustalają stałej kwoty ani jednego terminu wypłaty, sprawdź zasady obowiązujące w firmie. Jeśli buty kosztują więcej niż przyjęty ekwiwalent, dopłacasz różnicę.
Zachowaj potwierdzenie zakupu i kontroluj stan obuwia. Przechowuj dowód zakupu, jeśli pracodawca wymaga rozliczenia wydatku. Regularnie sprawdzaj, czy buty nadal chronią i pozostają higieniczne. Zgłoś zużycie lub uszkodzenie, na przykład pęknięcie podeszwy, utratę przyczepności bieżnika, rozklejenie albo brak ochrony przed wodą i innymi zagrożeniami.
Wymień obuwie od razu, gdy straci swoje właściwości. Nie istnieje ustawowy okres użytkowania właściwy dla wszystkich stanowisk. Pracodawca określa przewidywane okresy w tabeli norm przydziału, uwzględniając rodzaj i intensywność pracy. Jeśli jednak buty zużyją się lub uszkodzą wcześniej, wymień je przed planowanym terminem. Samo przepocenie wnętrza nie oznacza automatycznie utraty funkcji ochronnej.

Najczęstsze pytania i odpowiedzi (FAQ)

Co ile należy wymieniać buty robocze?

Przepisy nie określają jednego, sztywnego terminu. Pracodawca ustala przewidywany okres użytkowania, uwzględniając stanowisko, warunki i intensywność pracy. Orientacyjnie lekkie użytkowanie może oznaczać 12–18 miesięcy, praca w warsztacie 9–12 miesięcy, a praca na budowie lub w mokrym środowisku 6–9 miesięcy. Jeśli buty wcześniej przestaną chronić, należy wymienić je od razu.

Jakie uszkodzenia oznaczają, że buty robocze trzeba wymienić?

Buty należy zgłosić do wymiany, gdy na przykład pęka lub rozkleja się podeszwa, bieżnik jest starty, podnosek albo wkładka antyprzebiciowa są uszkodzone lub obuwie traci przyczepność. Powodem do wymiany jest też nieszczelność, przez którą do środka może dostać się woda lub substancja niebezpieczna.

Kto ustala okres użytkowania butów roboczych?

Okres ustala pracodawca, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka, rodzaj pracy, warunki użytkowania i trwałość obuwia. Zasady przydziału oraz przewidywane okresy użytkowania powinny zostać określone w zakładowej tabeli norm lub regulaminie, po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami.

Jak często należy kontrolować stan obuwia roboczego?

Buty warto oglądać przed użyciem i sprawdzać regularnie, a częstotliwość kontroli dostosować do warunków i intensywności pracy. Warto oceniać podeszwę, bieżnik, cholewkę, szwy, zapięcia i elementy ochronne. Pracownik powinien zgłosić uszkodzenie przełożonemu, aby pracodawca mógł ocenić obuwie i zapewnić wymianę, jeśli nie chroni prawidłowo.

Czy pracownik może używać własnych butów roboczych i otrzymać ekwiwalent?

Może, jeśli pracodawca dopuszcza takie rozwiązanie na danym stanowisku, pracownik wyrazi zgodę, a buty spełniają wymagania BHP. Wtedy przysługuje ekwiwalent uwzględniający aktualne ceny odpowiedniego obuwia. Własne buty nie są dopuszczalne w niektórych sytuacjach, między innymi przy bezpośredniej obsłudze maszyn lub ryzyku skażenia.